กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว พระเจ้าทรงเรียกนิ้วทั้ง
หมดมาประชุมเพื่อจัดตำแหน่งความเหมาะสม ซึ่งนิ้วแรก
มีนิสัยเกเร และชอบรังแกนิ้วอื่นที่อ่อนแอกว่า จึงไม่มีใคร
อยากคบด้วย พระเจ้าเลยตั้งชื่อนิ้วนั้นว่า " นิ้วโป้ง " พระองค์
ทรงจัดให้นิ้วโป้งอยู่ไกลกว่านิ้วอื่นๆ มากที่สุด และเสกให้เป็น
นิ้วที่สั้นสุด เพื่อไม่ให้รังแกใครได้อีกต่อไป
นิ้วต่อไปมีนิสัยถือว่าตัวเองมีอำนาจ ชอบสั่งคนอื่นตามใจ
ชอบ พระเจ้าจึงทรงตั้งชื่อว่า " นิ้วชี้ " แล้วทรงวางนิ้วชี้ไว้ข้างๆนิ้วโป้ง
เพื่อนิ้วโป้งจะได้เกรงกลัว
นิ้วต่อไปมีนิสัยรักความยุติธรรม มีความกล้าหาญและรักความ
ถูกต้อง พระเจ้าจึงเสกให้เป้นนิ้วที่ยาวที่สุด เพื่อจะได้คอยดูแลนิ้วอื่นๆ
และได้วางไว้ข้างๆนิ้วชี้ เพื่อคอยเตือนสตินิ้วชี้ให้รู้จักใช้อำนาจอย่าง
ยุติธรรม และด้วยนิสัยรักความเป็นธรรมนี่เอง พระเจ้าจึงทรงตั้งชื่อให้
มันว่า " นิ้วกลาง "
ต่อไปเป็นคราวของนิ้วแห่งความรักและคำสัญญา นิ้วนี้มีนิสัย
อ่อนโยน ซื่อสัตย์ และมั่นคงในความรัก ด้วยนิสัยคล้ายผู้หญิงนี่เอง
พระเจ้าจึงทรงตั้งชื่อให้ว่า " นิ้วนาง " และให้อยู่ข้างๆนิ้วกลาง เพราะนิสัย
อันอ่อนโยนของนิ้วนางนั้นย่อมต้องการการดูแล
นิ้วสุดท้ายคือนิ้ว " ก้อย " ซึ่งเป็นนิ้วแห่งมิตรภาพ เนื่องจากเป็นนิ้วที่
เล็กที่สุด จึงมักถูกนิ้วโป้งรังแกอยู่เป็นประจำ พระเจ้าจึงวางนิ้วกอ้ยไว้เปเป็น
นิ้วสุดท้าย เพื่อให้ไกลจากนิ้วโป้งมากที่สุด .
พระเจ้ายอด กล้วยทอด มันจอร์จมาก
